با سپردن اين دو شخصيت پرچم اسلام را به حضرت مهدى ( ع ) ، با نيروهاى خود در نهضت آن حضرت شركت مىنمايند . و شعيب بن صالح به سمت فرماندهى كل قواى حضرت مهدى ( ع ) نائل مىگردد . * * * هم‌چنين روايات از حركتى ياد مىكند كه در سوريه توسط « عثمان سفيانى » كه از هواداران روميان و هم‌پيمان با يهود است برپا شده و وى سوريه و اردن را يك‌پارچه در قلمرو حكومت خويش درمىآورد . « خروج سفيانى امرى حتمى است كه از آغاز تا انجام آن پانزده ماه به طول مىانجامد . شش ماه آن را به جنگ و كشتار پرداخته و با به تصرف درآوردن پنج منطقه ، نه ماه كامل بر آن مناطق فرمانروائى مىكند . » طبق گفته روايات آن مناطق پنجگانه علاوه بر سوريه و اردن ، احتمالا لبنان را نيز دربر مىگيرد . اين وحدت ناميمونى است كه توسط سفيانى در كشور شام به وجود مىآيد ، زيرا كه هدف آن ايجاد يك خط دفاعى ( عربى ) از اسرائيل ، و پايگاهى براى روياروئى با ايرانيان و زمينه‌سازان حكومت حضرت مهدى ( ع ) مىباشد . ازاين‌رو سفيانى اقدام به اشغال و تصرف عراق نموده و نيروهاى وى وارد عراق مىگردند . « او تعداد يكصد و سى هزار نيرو را به كوفه اعزام مىنمايد و آنها در محلى بنام « روحاء » و « فاروق » فرود مىآيند ، آنگاه شصت هزار تن از آنان روانهء كوفه شده و در محل مقبرهء حضرت هود ( ع ) در نخيله منزل مىكنند ، و گويا من سفيانى ( و يا همراه و يار او ) را مىبينم كه در كوفه و در زمينهاى پهناور و سرسبز شما رحل اقامت افكنده و منادى او بانگ برمىآورد كه هر فردى سر شيعهء على را بياورد هزار درهم به او داده مىشود ، در اين هنگام است كه همسايه به همسايه‌اش حمله‌ور شده و مىگويد اين شخص از زمرهء آنان است . » آنگاه سفيانى را به پر كردن خلأ سياسى كه در حجاز بوجود آمد وادار مىنمايند و براى مبارزه و نابودى حكومت حضرت مهدى ( ع ) كه زبانزد مردم بوده و انتظار آغاز آن را از